Υπάρχω και -για όσο- στο www.artdemenage.blogspot.com

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2011

Solitudo I



12 σχόλια:

  1. Εκεί να σταθώ το γαλάζιο σου ν’ αγναντεύω… και ο νους να ταξιδεύει σε λιμάνια άγνωστα και οικεία…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @
    Στάσου. Να ξέρεις, πάντως, πως θα βραχείς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ναι, ειναι λιγο μη λειτουργικο, νιαου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @
    Kι άμα ακούει ο γάτος για νερό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ζειν επικινδύνως είναι το μήνυμα που λαμβάνω εγώ,
    αλλά μου αρέσει πολύ και το μήνυμα και η φωτό!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @

    Κι επειδή πολύ πιστεύω στην αξία των λαθών από παραδρομή, ναι, ζέειν-ζείν , βράζειν επικινδύνως δηλαδή, να πω πως το μήνυμα που ελήφθη, είναι ορθόν...
    Σ' ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @
    Θεωρητικώς μόνον, εν προκειμένω, ουχί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. καλά, για να πούμε και κανα σαχλό, αν ήταν στο παγκάκι και δυο να φιλιούνται δε με χάλαγε!
    αλλά έτσι είναι. μοναξιά και κύμα.
    κι άλλο, κι άλλο. σκληρό μάθημα για το παγκάκι η γειτνίαση τούτη. κάποιες άλλες μέρες που το θηρίο κοιμάται όμως;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @

    Τα θηρία λαγοκοιμούνται, πάντως θα δω τί μπορεί να γίνει με το σαχλό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. αχ, λίγο νεράκι πολύ θα το θελα τώρα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @
    Αν θαλάσσης, σύρε, έχει τη χάρη του και το μπάνιο το πρωϊνό

    ΑπάντησηΔιαγραφή