Υπάρχω και -για όσο- στο www.artdemenage.blogspot.com

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2011

Στέρνα
























































































































Μα η νύχτα δεν πιστεύει στην αυγή



κι' η αγάπη ζει το θάνατο να υφαίνει



έτσι, σαν την ελεύθερη ψυχή,



μια στέρνα που διδάσκει τη σιγή



μέσα στην πολιτεία τη φλογισμένη.





Από το ποίημα Η ΣΤΕΡΝΑ του Γιώργου Σεφέρη

6 σχόλια:

  1. ...κρυφή μονιά, ζεστή, που θησαυρίζει
    κάθε κορμιού το βόγγο στον αγέρα
    τη μάχη με τη νύκτα με τη μέρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @

    ...Σαν άνοιξε το κύμα απ'την αγκάλη
    νά' τανε στην αγκάλη να τελειώσει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ήρθα και εγώ σε τούτα τα βαφτίσια. των λουλουδιών μέσα στη στέρνα…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. τα λουλούδια λες και μαλλώνουν μες το νερό ποιο θα κλέψει τη χαρά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @
    Κι αντί για κουφέτα, κ.λ.π. στίχους μοιράζουμε...

    Μόνη, και στην καρδιά της τόσο πλήθος
    μόνη, και στην καρδιά της τόσος μόχθος
    και τόσος πόνος, στάλα-στάλα μόνος
    τα δίχτυα ρίχνοντας μακριά στον κόσμο
    που ζει μ' ένα κυμάτισμα πικρό

    [Από τη ΣΤΕΡΝΑ ξανά, που ,ειρήσθω εν παρόδω ,έχει υπέροχα μελοποιηθεί από τη Μαρία Βουμβάκη]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @

    Σ'εσένα φλεγόμενε Κύπριε, με δυο στίχους από την ΕΛΕΝΗ απαντώ:

    ίσκιοι και χαμόγελα παντού
    στους ώμους στους μηρούς στα γόνατα

    ΑπάντησηΔιαγραφή